Everlasting;


Read this if you care :);
Saturday, July 16, 2011 | Saturday, July 16, 2011 | 2 notification(s)
Post ney bukan post suke suke .
Aku nak mintak bantuan korang , bole kan ?

Tumblr_lmlv0273hj1qkscwbo1_500_large


Cuba korang bayangkan korang bangun pagi pagi nak pergi sekolah tuh ,
Hari tuh korang siap siap macam biasa .
Tersenyum tengok mak sediakan sarapan pagi kegemaran korang ,
Korang salam cium mak dengan ayah dan bertolak pergi sekolah .
Sampai jea pagar sekolah , korang harap dapat jumpa kawan kawan selaen dapat ilmu dari cegu , betol tak ?
Dengan lafaz bismillahirrahmanirrahim , korang pun langkah masuk ke pagar sekolah ,
Tanpa korang duga , tiba tiba kaki korang terlanggar rel pagar dan TERJATUH !
Ya Allah , malunyaaa !
Korang pandang baju korang , baju korang dah kotor terkena lumpur depan pagar sekolah tuh ,
Baju kat bahagian lengan korang koyak ,
Kain sekolah korang kat bahagian lutut dua dua terkoyak ,
Darah pulak tak berhenti mengalir ,
Korang cuma mampu mengalirkan air mata .
Korang cuba nak gerakkan tangan dan kaki untuk bangun ,
Tapi tak boleh !
Korang tak mampu nak bangun sebab saket sangad !
Macam macam persoalan , takod kalau ada bahagian anggot badan korang yang TERPATAH .

Korang kuatkan hati , korang pun pandang depan ,
Kaum lelaki cuma gelakkan korang ,
Yang perempuan pulak cuma tenung jea .
Ade jugak yang buad tak endah dan teruskan berbual kosong dengan yang laen !
Hati korang mulai berbisik ,
‘Ya Allah , takde kea  yang kesiankan aku ?
Sampainya hati korang cuma pandang aku dan buad tak tahu .’

Terdetik dalam hati , akhirnyea korang dah tak nampak siapa dia kawan susah senang korang .
Memang betul cakap orang ,
Kawan untuk gelak tawa senang dicari ,
Kawan ketika susah , payah dicari .

Korang cuba endahkan segalanyea ,
Dengan lafaz bismillah , korang pegang kaki dan bangun .
Korang jalan dengan laju dan pergi kea tandas .
Takde sorang pun lari dan pergi kat korang untuk tanyakan keadaan korang ,
Korang nanges sorang sorang dan merintih dalam tandas .
Korang terduduk kat lantai sebab korang dah tak mampu berdiri lama lagi .
Orang yang konon selalu gelak dan ketawa bila korang senang takdepun yang kesah .

Tiba – tiba ketukan pintu mengejutkan korang ,
Rupa – rupanyea kawan korang yang sangad baek dengan korang baru tiba ,
Aku baru sampai , aku dengar diorang cakap kao jatuh,”

Korang diam jea , si kawan datang dekat dan pandang muke korang ,
Dia angkat korang dan pegang tangan korang erat ,
Tiba – tiba air mata dia mengalir deras .
“Nie diorang cakap tak terok?! Koyak sane sini , kotor lagi! Ya Allah , macam mana boleh jadi macam nie?”

Korang pulak tertanyea tanyea ,
Rupenyea kawan korang yang baru sampai tuh carik korang ,
Dia tanyea semua orang mana korang ,
Kononnyea korang selalu datang awal .
Kawan kawan laen cakap korang jatuh biasa , boleh bangun sebab tuh diorang tak tolong langsung .
Korang nanges tak berhenti bila dengar cakap si kawan ,
Si kawan cuba memujuk dan turut menanges .
Terdetik lagi di hati ,
Ya Allah , hina sangadkah aku ?
Ya Allah , sanggupnyea diorang ?
Ya Allah , adakah aku layak dilayan sebegitu rupa ?
Ya Allah , aku masih lagi bersyukur sebab ada yang sudi menanges untuk aku .

Pernah tak korang terfikir ada ramai orang yang hipokrit di sekeliling korang ?
Post ney bukan untuk buad korang berprasangka buruk pada orang laen ,
Tapi hanya sekadar renungan .
Kalau korang tak mahu diperlakukan begitu ,
Korang pun elakkanlah sikap hipokrit tuh .
Apa salahnyea tolong orang yang memerlukan ?
Ehh , kalau dia jatuh awak pun jatuh kea kalau tolong dia ?
Tolonglah jangan berfikirang sempit sangad ,
Dunia sekarang dah berubah , kite semua memerlukan satu sama laen .
Engatlah , jadilah kawan yang boleh diharap , dan bukan kawan yang mengharapkan .

Post ney merupakan luahan dan keluhan salah seorang yang rapat dan penting dalam hidup aku ,
Kisah ney kisah benar dan bukan auta .
Aku bukanlah orang yang tolong dia tadi ,
Aku cuma KAKAK SULUNG dia .

Assalamualaikum , terima kaseh sudi baca :)


|


Me; Them; Him; Story;


FollowDashboard