★ Awak, saya sedih sangat ni :'(;
Wednesday, May 30, 2012 | Wednesday, May 30, 2012 | 0 notification(s)
Assalamualaikum.
Ini post mungkin post yang selekeh dan merepek je. Kalau nak baca, baca.
Kalau tak nak, tekan je butang ‘X’ kat tepi sana tuh. Harap maklum :’)
Em hai. Saya
terasa tengok gambar ‘bff’ awak. Eh, saya takde pun? Oh ya, saya lupa lah
pulak. Saya kan dah pindah sekolah ken? Saya bukan budak sekolah ‘tu’ lagi.
Tapiiii kenn, bila saya ada, kenapa tak pernah buat macam tuh? Saya ragu-ragu.
Saya ‘bff’ awak ke? Puihh, mengadanye saya ni ken.
Saya pernah
tanya kawan saya yang dulu sama sekolah dengan kita,
She : Teman aku jumpa diorang eh? Aku tak sabar nak jumpa diorang!
Me : Aku pun. Tapi diorang rindu kite ke? Macam tak jeee
She : Alah, kau ni suka cakap macam tuh. Diorang rindu lah!
Me : Aku takut kita je over ni.
She : Yelah, diorang tak rindu kau. Diorang rindu aku je!
Me : Ye.
She : Teman aku jumpa diorang eh? Aku tak sabar nak jumpa diorang!
Me : Aku pun. Tapi diorang rindu kite ke? Macam tak jeee
She : Alah, kau ni suka cakap macam tuh. Diorang rindu lah!
Me : Aku takut kita je over ni.
She : Yelah, diorang tak rindu kau. Diorang rindu aku je!
Me : Ye.
Sekarang? Saya
gaduh dengan ketua yang boleh dikatakan skandel lama. Skandel olok-olok je.
Bila tau dia ada gossip dengan budak asrama saya, rasa cam nak meletup pun ada.
Err, sabar-sabar. Tapi ken? Kenapa saya nak marah ek? Awak pun bukan BF saya
ken? Hm, awak pun bengang saya marah awak ken? Saya pun bengang. Masalah utama
sekarang ialah, SEMUA DAH BERUBAH dan saya makin
SENSITIF.
Saya tau
pengganti saya sebagai skandel awak tuh siapa kat dalam ‘kelas kita’. Itu buat
saya kaget sikit. Tapi takpe, takde hal la semua tuh. Then what? Awak tau tak?
Kawan kita yang cakap korang semua rindu kat dia pun penah cakap gini,
“Aku tak
nak ‘budak kelas kita’ ada pape dengan budak sekolah nii,”
*Cuba
fahamkan ayat itu ye :’)
Saya pernah tanya budak kelas saya kat sini, ‘korang rasa ke tak apa yang aku rasa?’. Rupenya, diorang rasa benda yang sama. Orang kat luar sana confirm dah biasa dengan ketiadaan kita dan lama-kelamaan akan lupakan kita. Sebab tuh, saya tabik dengan senior yang tak pindah dari situ sebab mampu bertahan kat dalam sekolah ni untuk belajar.
Macam
sorang senior lelaki ni. Dia satu sekolah masa menengah rendah dan dapat asrama
yang sama saya dapat ni. Kitorang akan berjumpa setiap hari memandangkan kelas
dia depan kelas saya. Saya pelik bila dia duduk kat penyokong asrama sedangkan
saya akan duduk kat penyokong sekolah lama bila sekolah ni dan sekolah lama ada
bertanding. Oh, dia dah lupakan sekolah
lama ke? Eh, bukan. Tapi dia faham dia tak diperlukan lagi. Alamak, rasa
nak nangis ni. Sumpah segan gila bila bertembung dengan dia memandangkan dia
dah jadi NAQIB (pengawas bab agama) dan jadi fofular kat sekolah. Tapi sebab
dulu kitorang rapat, dia nak buat saya hilang rasa takut dan rasa suasana sekolah
lama, sampai dia pernah cakap,
“Eleh,
malu-malu pulak. Geli je,”
Bengang
gila bila dia cakap camtuh. Tapi still, kat sana kitorang tak bercakap sangat
sebab ada batasan.
AWAK, SAYA
JELES. Saya ada cakap pasal sorang budak kelas saya pindah ken? Ohh yes, saya
pun rasa nak keluar tapi disimpan je sebab takde yang ajak saya balek semula.
Lainlah kawan saya tuh. Kawan-kawan dia asyik mintak dia balek semula dan asyik
cakap DIORANG RINDUKAN DIA. Err, jelesnya saya :’)
Ekceli, the main point is TAKUT. SANGAT TAKUT. Takut dengan apa? Hm, DUNIA LUAR. Semuanya buat saya rasa lemah semangat. Tapi, nak minta ampun sangat sebab tulis semua ni. Nampak saya SELFISH ken? Sorry :')







- Introduction - 




